Nieuws

Crossen, Vliegen en Prins Harry

09-09-2018

IMG 0343

 Chris in gesprek met Prins Harry uit Engeland.

 Noordbeemster 9-9-2018 geschreven door Eddy Veerman

‘De zomer is nog niet ten einde, maar nog even en wij gaan de sneeuw opzoeken. Dan staat het eerste trainingskamp op het programma. Maar wat was het een heerlijke zomer, met vlieglessen, deelname aan een autocross - samen met m’n vader en broer Lorenzo - én een bijzondere ontmoeting met Prins Harry.

Eerst was er twijfel. Het was zó apart. Opeens kreeg ik een vreemde mail, met een uitnodiging om Prins Harry uit Engeland te ontmoeten. We geloofden het eerst niet. Maar het bleek écht. Hij was een paar dagen in Nederland, onder meer ter aankondiging van de Invictus Games, die in 2020 in Nederland worden gehouden. Ik was er samen met andere sporters, zoals Epke Zonderland en Marc van de Kuilen, als rolstoelbasketballer deelnemer aan die Games. Tuurlijk gaat zoiets heel vluchtig, maar ik vond het superbijzonder om hem te mogen spreken, écht een eer.

Misschien vlieg ik nog eens zijn kant op om zijn optrekje te bekijken. De studie om het vliegbrevet te halen, is een lange zit. Ik heb m’n medisch certificaat binnen, maar met de ‘theorie’ ben ik nog een tijdje zoet en dan nog veel vlieguren maken. Maar het gaat heel goed.

Het vergt tijd en geduld en dat is iets wat mensen die meedoen aan een autocross niet hebben. Je moet ook een beetje maf zijn. Ik kon eindelijk een keer meedoen aan de Beemster Auto Cross, in onze gemeente. Drie weken eerder had ik proefgereden in Venhuizen en dat ging heel goed.

Vervolgens kwam de thuiswedstrijd. M’n vader en broer Lorenzo deden ook mee. Ik was best zenuwachtig: die ronkende motoren van botsauto’s, want dat zijn het eigenlijk. Er gebeurt van alles om je heen, je mag elkaar uitschakelen onderweg.
Nee, er speelde geen onderlinge competitie tussen ons, het is meer survivallen en zo ver mogelijk komen. Lorenzo ging goed, m’n vader ook, al gingen ze wel allebei over de kop. Ik had dit keer een beetje pech, was wel meteen door naar de kwartfinale en mocht daarin vooraan starten, maar de gaskabel bleek kapot. Daardoor kreeg ik maar vijftien procent power… Jammer, maar wel super gave dag gehad.

IMG 0496

Ondertussen zijn we alweer maanden volle bak in training. Met veel cross-over sporten. Zo stond de afgelopen weken bijvoorbeeld in het teken van surfen en teambuilding op Vlieland. Met het koken van producten uit de natuur en toffe andere dingen. Volgende week gaan we naar Frankrijk voor nog een week surf en dan wacht de sneeuw in Pitztal. Die afwisseling is heel leuk. Het is wat minder ‘regime’, meer vrijheid in de keuzes wat wijzelf willen, maar wel keihard trainen.

Langzaam maar zeker begint het weer te beginnen, want dit keer gaat de World-Cup in Dubai in oktober wel door.
Ik voel me goed - op elk vlak - en ben klaar voor het nieuwe seizoen en het rijden van wedstrijden. Er is niet dat grote doel van een Paralympische Spelen, maar voor mij tellen de World Cups en het WK wel zwaar.

IMG 0093

Technisch team overleg voor ontwikkeling van Chris zijn snowboard been bij HK Suspension.

Ondertussen is er wel meer tijd om te sleutelen aan mijn prothese. Er is een nieuwe veer onderweg en die wordt tijdens het eerste snowboardcamp getest. De veer zelf heeft meer afstelmogelijkheden en ik zal een stukje range winnen, waardoor ik meer kan squatten en flexibiliteit heb. Het gaat uiteindelijk voordeel opleveren, maar in het begin wordt het zeker wennen. We zijn in ieder geval enthousiast. Zijn weer gegroeid in kracht en behendigheid en ik ben heel benieuwd hoe dat uitpakt in de sneeuw.

Telkens als mijn vriendin Lisa en ik straks terugkeren uit het buitenland, komen we terecht in het nieuwe huisje waar we net de sleutels van hebben gekregen. Het is iets dichter bij Papendal, iets meer buiten de stad, gewoon een wat chiller plekje dat op ons pad kwam. Superbij, maar ehhh… eerst nog verhuizen…

 

 



09-09-2018:

Crossen, Vliegen en Prins Harry

 Chris in gesprek met Prins Harry uit Engeland. Noordbeemster 9-9-2018 geschreven door Eddy Veerman‘De zomer is nog niet ten einde, maar nog even en wij gaan de sneeuw opzoeken. Da...

Een nieuwe start van de snowboard cycles

17-06-2018

Persbericht: Noordbeemster 17-6-2018

IMG 9801

Terwijl in ons land de warmste meimaand in driehonderd jaar werd gemeten, heb ik me in die weken voor het eerst sinds de Paralympische Spelen van Pyeongchang weer eens in de sneeuw begeven. Het startsein van een nieuwe Paralympische cyclus is gegeven, maar niet voordat wij, mijn vriendin Lisa Bunschoten en ik, eerst van een maand vakantie op Bali hebben genoten.

In de eerste week kon ik nog niet echt genieten, was bezig met andere dingen en stond duidelijk nog niet in vakantiestand, zoals Lisa ook afkickverschijnselen had. Alles was jarenlang op de prestaties van die ene week in Zuid-Korea gericht en opeens mag of moet je alles loslaten. Aanvankelijk zouden we gaan rondreizen op Bali, maar we kozen ervoor meer te relaxen, te surfen en het is daar gemakkelijk om met een scooter dagtripjes te maken. Op die manier hebben we de locals ontmoet en die keken best wel op van twee Europeanen met een prothese.
We zijn gewoon wat weggetjes ingeslagen en hadden niet het gevoel dat het er onveilig was. Onze indruk was dat er hele lieve mensen zijn, behulpzaam. Je ziet er de langs de weg bedelende kinderen. Vervelend om te zien, omdat je niet wilt dat het zo gaat, maar je kunt er weinig aan doen. Je ziet ook dat de moeder verderop gewoon zit te eten. Dat komt dan weer heel anders over.

Eenmaal terug in Nederland, was dat best gek. De tijdens en na de Paralympische Spelen ontvangen champagneflessen stonden er nog, de medailles lagen op tafel. En dan start je de auto voor het eerst weer om richting Papendal te gaan. We zijn begonnen met de trainingen maar in dit post-paralympisch seizoen ziet het programma er gelukkig anders uit. Met nóg meer cross-over sporten. Naast het mountainbiken en skateboarden mochten we er nog een zelf uitkiezen en ik heb voor boksen gekozen, om weer op een andere manier sterk te worden.

De tijd vliegt voorbij, lekker buiten bezig zijn. Ook om me heen hoor ik dat sporters toch even uit het zwarte gat moeten kruipen en het is daarom goed dat we minder dan normaal op Papendal trainen. We gaan ook pas later dan gebruikelijk in het seizoen de sneeuw in. Lisa en ik namen laatst wel deel aan een valide-wedstrijd in Landgraaf, gewoon voor de lol, om even lekker op het snowboard te staan. Ik pakte voor het eerst na ‘Pyeongchang’ weer mijn oranjehelm, oranje jas en handschoenen uit mijn tas en dat was best bijzonder. Het geeft toch weer een bepaald gevoel, doet je denken aan toen.

Zoals dat speciale gevoel ook voor mijn boek, waarvan de tweede druk is uitgekomen, geldt. Het grootste deel van ‘Xtreme’ heb ik bewust niet vooraf gelezen, pas tijdens mijn vakantie na de spelen en dat kwam behoorlijk binnen. Echt heel heftig en mooi. En daar ben ik trots op. Zoals ik dat ook ben op de andere ontwikkelingen. Hier en daar mag ik een presentatie geven, of officiële openingen verrichten. Dat geldt ook voor Lisa. De Spelen hebben bij haar een litteken achtergelaten in het gezicht. Door middel van masseren en insmeren gaat het er steeds beter uitzien, maar het zal vermoedelijk altijd zichtbaar blijven.

En eindelijk kan ik verder met mijn vlieg pilotenopleiding want dat stond even op de tweede plaats. Mijn lesvliegtuig is aangepast met een speciale hendel op de voet pendalen waarmee ik deze met mijn hand bedien. Ik ben druk met de studieboeken bezig en heb mijn eerste vlucht gemaakt. Machtig mooi en een droom die voor mij uitkomt. Ik hoop dat ik in de toekomst hier wellicht na mijn sportieve prestaties op terug kan vallen.

Voor nu is het dus leren trainen slapen en uiteraard tussen door eten.

IMG 9802

 



17-06-2018:

Een nieuwe start van de snowboard cycles

Persbericht: Noordbeemster 17-6-2018Terwijl in ons land de warmste meimaand in driehonderd jaar werd gemeten, heb ik me in die weken voor het eerst sinds de Paralympische Spelen va...

‘Tóch een boek met handtekening voor de Koning’

02-04-2018

28827955 1983174995334848 1180143123139623343 o2

Chris: ,,Wij zijn ruim een week geleden geland en teruggekeerd van de Paralympische Spelen, maar eigenlijk landt het allemaal stukje bij beetje. Wat is er allemaal gebeurd? En wat nu? De Spelen liggen achter ons, de huldiging bij de minister en het koningspaar is geweest, tv-shows, de boekpresentatie… Soms ben ik nog onrustig in mijn hoofd. Ik moet iets doen, dat gevoel. Maar ik hoef of moet even niks. Tja, wat zijn dat? Afkickverschijnselen?

Vrijdag was een hele mooie dag. ’s Middags was de bijeenkomst in de Grote Kerk van Den Haag, voor de huldiging samen met de Olympische sporters. En voorafgaand mocht ik de eerste exemplaren van mijn biografie, ‘Xtreme’, aan de Minister van Sport en aan chef de mission Esther Vergeer overhandigen.

Daarna stond het bezoek aan Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima op het programma en ik wilde graag een boek aan de Koning geven. Ik had het ook in m’n handen, maar volgens het protocol mag zoiets niet. Maar het zijn toch ook gewoon mensen? En aan de manier waarop de Koning alles beleeft, kun je zien dat hij een sportfan is, dus ik nam toch een boek mee en gaf het aan hem. Hij was heel enthousiast en vroeg of ik mijn handtekening er in wilde zetten. Ik ben blij dat ik het tóch heb gedaan.

IMG 8716 8a79515d 5c5c 485d b9f1 e807dad1a8bc2

’s Avonds zat ik met schaatser Kjeld Nuis samen bij Jeroen Pauw aan diens tv-tafel. Kjeld is een toffe gast, een dag eerder duwde hij mij nog over het ijs tijdens de Golden Clinic voor de sponsors en hun naasten. Je merkt toch dat iedereen naar elkaar opkijkt, olympisch en paralympisch. Er groeit respect. Het is misschien een heel andere wereld, maar je hebt eigenlijk hetzelfde meegemaakt.

In het weekeinde was er eindelijk rust. Tijd voor onszelf, tijd om de koffers helemaal uit te ruimen. Dan kom je heel veel oranje-spullen tegen. Dat maakte me toch opeens emotioneel. Het was zó leuk, mooi en cool en nu is het al afgelopen, dan sluit je opeens een lang en groot hoofdstuk af. Die dikke oranje jas, de regenjas, het zijn fijne spullen van TeamNL, ik was er op hartstikke trots dat ik het mocht dragen en tja, je wilt het wel weer aantrekken als je het zo in je handen hebt.

We zijn dus een beetje aan het bijkomen, dinsdag hebben Lisa en ik een uurtje op de Veluwe gewandeld. Heel mooi en wát een rust. Ik vind het moeilijk, om die rust te pakken, dacht eraan om weer naar Papendal te gaan om wat te trainen. Maar het wedstrijdseizoen zit er op en het eerstvolgende evenement is nog zo ver weg…


Het is goed om terug te gaan in gedachten, om ‘Pyeongchang’ weer te herbeleven. We hebben races teruggekeken, interviews, foto’s, berichtjes. Bizar, dat je vier jaar traint voor een moment. Dan sta je daar, dan gebeurt er zoveel, er komt zóveel bij die wedstrijd kijken, dat is nou het bizarre en tegelijkertijd het magische van de Spelen.

In je verbeelding is het al groot en dan ben je daar en dan is het nog groter dan je denkt. En wat er dan allemaal door je heen gaat. Het is supertof dat we er samen over kunnen praten, over teleurstellende momenten en over de mooie momenten.” Lisa: ,,Bij ons is veel gebeurd, in Japan en in Zuid-Korea. Dan kom je na een maand terug en hier is alles nog hetzelfde. Dat is zo raar. Maar het is fijn dat je het met elkaar kunt delen.”

 

Soms zijn de meest ongelooflijke verhalen waargebeurd.

De documentaire "Chris Vos - Niets is onmogelijk"

Vertelt het inspirerende verhaal van Paralympisch snowboarder Chris Vos.

Van een dramatisch ongeval op zijn vijfde en de diagnose

"Nooit meer kunnen Lopen" 

naar een succesvolle snowboard carrière en Zilver op de Paralympische winterspelen.

*Zondag 8 april 11.40 uur*
*Dinsdag 10 april 20.30 uur*

 



02-04-2018:

‘Tóch een boek met handtekening voor de Koning’

Chris: ,,Wij zijn ruim een week geleden geland en teruggekeerd van de Paralympische Spelen, maar eigenlijk landt het allemaal stukje bij beetje. Wat is er allemaal gebeurd? En wat ...

Nederlandse loterij Medaille Taxi

21-03-2018

 



Net naast het podium.

17-03-2018

PyeongChang 16-3-2018

chris run 1 BS korea 2018.

 Naam fotograaf: Natasja Vos

Snowboarder Chris Vos is net naast het podium geëindigd tijdens de Banked Slalom races op de Paralympics van PyeongChang en eindigde op een vierde plek. Vos had uitzicht op het podium maar ging voor een "all or nothing" run om het goud te pakken. Hij slaagde hier niet in omdat hij op het randje reed en hierdoor ten val kwam.

Chris Vos: Ten eerste is het natuurlijk ontzettend balen dat ik niet op het podium sta hier maar ik moest gewoon gaan voor de gouden plak. Hier heb ik 4 jaar voor getraind en ik dacht "Lets do This" Helaas schoot ik eraf omdat ik heerlijk op dreef was maar de snelheid niet hield. Gelukkig heb ik een fantastische zilveren medaille op de Boardercross races om mijn nek hangen en daar ben ik ontzettend trots op. De Paralympische spelen groeit uit tot een fantastisch event en ik ben trots dat ik er deel van uit maak.

De sluiting Ceremony staat gepland op zondag 12.00 uur Nederlandse tijd waarna het team op dinsdag 18 maart 4.30 uur land op Schiphol. Vrijdag 24 maart worden de sporters gehuldigd in de grote kerk in Den Haag waarna zij aansluitend de Koning bezoeken.

Naam fotograaf: Natasja Vos

28619502 1611169588979178 8879419215838951080 o

 



17-03-2018:

Net naast het podium.

PyeongChang 16-3-2018 Naam fotograaf: Natasja VosSnowboarder Chris Vos is net naast het podium geëindigd tijdens de Banked Slalom races op de Paralympics van PyeongChang en eindigd...

Zilver Paralympische spelen Boardercross

15-03-2018

28698411 1611173848978752 4669710790736100794 o

Naam Fotograaf: Natasja Vos

PyeongChang 12 maart 2018

Geschiedenis is geschreven door de 20 jarige Beemsterling uit Noord-Holland. Op een enorme lange dag met 2 uur vertraging won Chris Vos na een indrukwekkend optreden op de Paralympische spelen een zilveren medaille op de Boardercross races in PyeongChang Korea. De Amerikaan Mike Schultz kaapte het goud weg doordat Vos viel tijdens de race.

Vos: Als eerste wil ik iedereen bedanken die dit mogelijk hebben gemaakt dat ik zo goed kan en mag presteren. Ons snowboard team en alle mensen op Papendal, BEDANKT! Waanzinnig gewoon. En uiteraard mijn ouders en andere familie die ik zo moet missen omdat ik zoveel van huis ben.

Maar vandaag heb ik genoten van de races en ik was "on Fire" Wat een heerlijk gevoel is dat toch zeg. Ik zat heerlijk in mijn vel en heb maximaal geracet. Mijn hoofd was lekker leeg en de focus zat er goed op. Ik vond de Victory Ceremonie fantastisch, het mooiste wat mij is overkomen.

Een domper op de feestvreugde was wel dat mijn vriendin Lisa Bunschoten werd aangereden door het snowboard van Bibian Mentel tijdens haar finale races. Zij moest naar het ziekenhuis voor een pittige snee in haar wang wat gehecht moest worden. Ik ben trots op haar en de wijze hoe zij gereden heeft vandaag.

 



15-03-2018:

Zilver Paralympische spelen Boardercross

Naam Fotograaf: Natasja VosPyeongChang 12 maart 2018Geschiedenis is geschreven door de 20 jarige Beemsterling uit Noord-Holland. Op een enorme lange dag met 2 uur vertraging won Ch...

Snowboarder Chris Vos stelt zich voor

08-03-2018

 



Nu te bestellen: EXTREME

24-02-2018

 

fullsizeoutput 2f24


XTREME 

"Van nooit meer kunnen lopen naar 

Professioneel snowboarder"

Eddy Veerman en moeder Natasja Vos vertellen

het verhaal over snowboarder Chris Vos

 

Het is de grootste angst van iedere ouder: een moment je kind uit het oog verliezen en dan…
Als er buiten in de tuin een grote graafkraan werkzaam is, vader Paul met de schep in zijn hand helpt en denkt dat zijn twee zoontjes binnen zijn, hoort hij opeens een oerkreet.

Het is Lorenzo (7), die alarm slaat. De jongste, Chris (5), ligt onder de kraan. Paul sommeert de kraanmachinist naar voren te rijden en die is in alle hectiek zo helder om nog eens te vragen welke kant hij écht op moet. Zijn cabine blijkt namelijk om de as gedraaid. “Als hij mijn instructie had opgevolgd, was Chris er niet meer geweest”, beseft Paul later.

Chris en het traumateam om hem heen vechten dagenlang voor zijn leven. En voor zijn rechterbeen. Dat raakt verlamd en bovendien moet zijn bil worden geamputeerd. Hij zal nooit meer kunnen lopen, zo stellen zijn artsen. Zijn ouders Paul en Natasja leggen zich er niet bij neer. “We hebben van begin af aan gekeken naar de mogelijkheden. Dat wat niet kon, was niet interessant.”

Zoon Chris blijkt een vechter, revalideert vooral op eigen kracht. En verwordt tot een wonder op een snowboard. Als hij, twaalf jaar jong, Nicolien Sauerbreij op de Olympische Spelen van Vancouver goud ziet winnen, is hij stellig: “Dat wil ik ook.” Via het tv-programma Cappies ontmoet hij niet veel later Bibian Mentel, die hem bij de hand neemt.

Drie jaar na zijn uitgesproken wens staat het Noord-Hollandse broekie aan de start tijdens de Paralympische Spelen van Sotsji. Daarna gaat het snel: hij wordt uitgenodigd om op de spraakmakende X Games in de VS te racen en wint begin 2015 in het Spaanse La Molina zijn eerste wereldtitel, waar niemand minder dan Johan Cruijff hem huldigt. Begin 2017 prolongeert Chris Vos zijn wereldtitel, waarmee hij zich weet te plaatsen voor een olympisch avontuur.

Op de paralympische piste van Pyeongchang in Zuid-Korea laat hij de wereld mooie dingen zien. 

VERSCHIJNT NA DE PARALYMPISCHE SPELEN

 

fullsizeoutput 2f23

 



24-02-2018:

Nu te bestellen: EXTREME

  XTREME "Van nooit meer kunnen lopen naar Professioneel snowboarder"Eddy Veerman en moeder Natasja Vos vertellen het verhaal over snowboarder Chris Vos Het is de grootste angst va...

Brons bij de World Cup races in Big White

09-02-2018

chris portret origineel 2017

Naam Fotograaf: Natasja Vos 

Op de World Cup races haalde Chris Vos een bronze plak op tijdens de Banked slalom races in het Canadese Big White. Hij moest de Amerikanen Schultz en Elliot voor zich dulden.

Op de boardercross eindigde Vos na een derde plaatsing tijd naast het podium en wel op een vijfde plaats. Het was een nek aan nek race maar de Amerikaan Noah Elliot schakelde Vos uit voor de finals. De race werd onder slechte omstandigheden gereden. Zo was het mistig en lag er veel verse sneeuw in de course wat in het voordeel van de zwaardere atleten is en dit zorgde uiteindelijk voor "verrassende" uitslagen.

Vos: De head to head races waren ontzettend spannend. Zo hoort boardercross te zijn. Ik ben topfit en kan niet beter bewegen als dat ik nu doe. De atleten doen voor elkaar niet meer onder en dat maakt het super spannend. De uitslag is zoals hij is en ik heb een gave race gehad.

We reizen nu af naar Papendal en gaan ons voorbereiden op het trainingskamp in Japan waarna we doorreizen naar Korea. Ik heb er ontzettend veel zin in.

Allemaal veel kijkplezier tijdens de Olympische spelen en ik juich voor Snowboarders Michelle Dekker, Niek van de Velden en Cheryl Maas.

Veel succes!

 



09-02-2018:

Brons bij de World Cup races in Big White

Naam Fotograaf: Natasja Vos Op de World Cup races haalde Chris Vos een bronze plak op tijdens de Banked slalom races in het Canadese Big White. Hij moest de Amerikanen Schultz en E...

Chris gezicht Toyota campagne Start Your Impossible

27-01-2018

 

 

Paralympisch snowboarder en Toyota ambassadeur Chris Vos kreeg op z’n vijfde te horen dat hij nooit meer zou lopen, laat staan sporten. Maar door zijn doorzettingsvermogen verliep dat gelukkig anders. In 2014 kwalificeerde de toen vijftienjarige Chris zich voor de Spelen in Sochi; hij was daarmee de jongste Nederlandse debutant. Nu staat hij aan de vooravond van zijn tweede Paralympische Winterspelen. Maak kennis met een uitzonderlijk sportman.

Toen Chris Vos vijf jaar was, kreeg hij een ongeluk dat zijn leven voorgoed veranderde. Tijdens werkzaamheden in de tuin van zijn ouders werd hij overreden door een grote kraan. Meer dood dan levend werd hij naar het ziekenhuis gebracht, waar hij diverse malen werd geopereerd en zijn rechter dikke bilspier werd geamputeerd. Volgens de arts zou hij de rest van zijn leven in een rolstoel doorbrengen. Chris bleek echter een doorzetter, want na vijf maanden liep hij achter een looprek. Ook zou hij niet leren fietsen, maar ook dat deed hij gewoon.

Voor Toyota gaat mobiliteit verder dan alleen auto’s; het draait ook om het aangaan van uitdagingen en het waarmaken van dromen. Met de wereldwijde campagne ‘Start Your Impossible’ willen we laten zien dat het onmogelijke mogelijk gemaakt kan worden. Chris Vos is hèt voorbeeld van Start Your Impossible.

Lees het gehele gesprek uit het blad 'HELDEN' hier

fullsizeoutput 27f2

 



27-01-2018:

Chris gezicht Toyota campagne Start Your Impossible

  Paralympisch snowboarder en Toyota ambassadeur Chris Vos kreeg op z’n vijfde te horen dat hij nooit meer zou lopen, laat staan sporten. Maar door zijn doorzettingsvermogen verlie...